Gdy dziewczyna przesłała mi myśl byłam w szoku. Po chwili Dawid wstał szybko z łóżka i wybiegł z pokoju. Spojrzałam szybko na płaczącą Ninę, która usiadła na kanapie. Bojąc się o Dawida pobiegłam za nim. Po kilku dziesięciu minutach dotarłam na miejsce. Stanęłam i patrzałam się jak wryta. Dawid klęczał na piasku i trzymał w rękach ciało swojego brata. Swoją prawą dłoń położyłam na usta a z oczy zaczęły płynąć mi łzy. Chłopak płacząc schował swoja twarz w ciele Nathan'a.
- Obudź się! - krzyczał płacząc. Podeszłam do chłopaka i upadłam na kolana.
- Dawid on nie żyje. - szepnęłam.
- Nathan wróć do mnie. - mówił przez łzy.
- Dawid proszę zostaw go. - poprosiłam łapiąc jego ramie.
- Zostaw mnie! - warknął po chwili na mnie.
- Proszę spójrz na mnie. - poprosiłam go płacząc.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz