- Nigdy bym Cię nie uderzyła Dawidzie. – powiedziałam szczerze. – No może jak być mnie wkurzył porządnie.
- Na pewno by mnie to zabolało. – zauważył uśmiechając się.
- I tak masz się uśmiechać cały czas. Zrozumiano? – spytałam wesoło.
- Tak jest pani generał. – odpowiedział salutując.
- TO dobrze. Ty idź coś porób a ja idę pobiegać. – oznajmiłam otwierając kluczem drzwi pokoju.
- Za ile wrócisz? – spytał.
- Za dwie godziny. – odpowiedziałam wchodząc do pokoju. Szybko się przebrałam i poszłam pobiegać. Tak jak powiedziałam nie było mnie dwie godziny. Po powrocie wzięłam pożądną kąpiel i teleportowałam się do pokoju Dawida. Ten znowu grał w gry,
- Nie masz co robić?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz