Spojrzałam na niego kręcąc przeczalnie głową.
- A co byś mi robił? - spytałam.
- Nie powiem Ci. - odpowiedział uśmiechajac się,
- Wiesz co to ty idź coś porób, a ja pójdę pobiegać z dwie godziny. - powiedziałam zatrzymując się przed drzwiami mojego pokoju.
- Czemu? Boisz się mnie? - spytał z zaciekawieniem.
- Nie wiem, że coś knujesz, bo się uśmiechasz.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz